بررسی یک دیدگاه
22 بازدید
محل نشر: کیهان اندیشه » مهر و آبان 1375 - شماره 68 (6 صفحه - از 174 تا 179)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
در مقاله«فقه، زمان و نظام‏سازی»دست کم، این اشکالات وجود دارد: -اعتبار تعیین قلمرو دین، به عنوان پیش شرط نظام‏سازی. -اعتبار مذاق شریعت، به عنوان مانعی بر سر راه نظام‏سازی. -اعتبار دانش بشری به عنوان منبعی برای نظام‏سازی. نقد اعتبار تعیین قلمرو دین، به عنوان پیش شرط نظام‏سازی مدتی است در برخی از بحثهای، برای تعیین قلمرو دین، حسابی ویژه و جدّی باز شده است، تا آنجا که گاهی از این بحث، به عنوان پیش شرط ورود در بحثهای جدید فقهی، یاد می‏کنند. در راستای این حرکت، مقاله«فقه، زمان و نظام‏سازی»نیز شرط ورود در نظام‏سازی را انجام این بحث(تعیین قلمرو دین)معرفی کرده و به سختی بر آن پای فشرده است. از آنجا که این موضوع(پیش شرط بودن این بحث)تحولی عظیم(در صورت اثبات)در متدولوژی مباحث فقهی می‏افکند و چه بسا برداشتها و باورها را در فقه به سمتی سوق دهد که نتیجه آن، تا به حال سابقه نداشته است، پرداختن به آن، یک ضرورت است، تا اگر به اثبات رسیده به نتایجش خوش آمد گوییم؛وگر نه از بروز این تحوّلب بنیادین در حساس‏ترین عرصه‏ای که فرآیند استنباط را در دامن خود شکل می‏دهد-یعنی روش و شیوه استنباط-جلوگیری نماییم.به نظر می‏رسد که نباید تعیین قلمرو دین را نسبت به هیچ بحثی-و از آنجمله نظام‏سازی-پیش شرط به حساب آورد؛ زیرا ملاک پیش شرط بودن یک بحث برای بحث دیگر، این است که بحث دوّم یک ترتب منطقی بر بحث اول داشته باشد و چنین ترتّبی در دو صورت ممکن است که هیچ یک زا آنه در محل بحث وجود ندارند
آدرس اینترنتی